سلام بر دوستان عزیز. یادش بخیر دوران دانشجویی اون هم از نوع لیسانس اش. خیلی باحال بود. تو دوران دانشجویی فقط تو مقطع لیسانس اش خیلی کارها میتونیم برای خودمون بکنیم .مثل پیدا کردن دوست های باارزش، آشنا شدن با  فرهنگ های دیگران،تفریح، دعوا، و صد البته اگه وقت شد درس خواندن. یادش بخیر.... چقدر ورودی ما درس خون بودن . با یک آمار خیلی هیجان انگیز< مشروطی ۶۰ درصدی ورودی ۸۱> که خیلی از مسئولین دانشکده و دانشگاه را متعجب و متحیر از این نبوغ ورودی ۸۱ دانشکده کشاورزی رامسر کرد.(البته این آمارمربوط به خانم های ورودی نیست) . البته بگذریم که الان ۹ نفر از همون نفرات دارند دکتری می خونند و چند نفر هم دارند تو دانشگاههای مختلف تدریس می کنند و خیلی های اون ها هم کارمند تو دستگاههای مختلف شده اند. یادش بخیر.... چقدر می نشستیم جام جهانی ۲۰۰۶ فوتبال را توی اون اتاق کوچولوی خوابگاه شهید آوینی ایستاده میدیدیم و کلی فحش هم رد و بدل می شد. یادش بخیر باغ عمو در رامسر که بچه ها می رفتند  ازش پرتقال می چیدند (چقدر حلال بود!) . یادش بخیر اون آبگیر پشت خوابگاه رامسر که توی اردیبهشت از بس توش قورباغه صدا می کرد نمی تونستیم بخوابیم و خیلی یادش بخیر های دیگه

یادش بخیر